Yanak (genian) alan en geniş yüzeydir; sadece boşlukların kapatılması bile plandaki greftin büyük bölümünü tüketebilir. Burada karar, tüm yanağı doldurmak ile yalnızca boşluk adacıklarını birleştirmek arasında verilir. Mevcut kılların yönü, eklenecek greftlerin yönünü belirleyen referans olduğu için ekim öncesi bölge kısa traşlanarak incelenir.

Çene bölgesi, sakal planının yön açısından en karmaşık alanıdır: orta hatta girdaplar, yanlarda virajlar bulunur. Bu bölgede greft sayısından çok her greftin hangi açı ve yönde yerleştirildiği sonucu belirler. Ayrıca dudak altı ve çene tümseği, kabartı ve folikülit gibi erken dönem sorunlarının en sık görüldüğü yerdir; iyileşme takibi burada daha yakından yapılır.

İz dokusunun kanlanması sağlam deriden farklıdır; bu alanlarda tutunma daha değişkendir ve genellikle kademeli, daha düşük yoğunluklu seanslar planlanır. İz olgunlaşmamışsa beklenmesi gündeme gelir. Keloid eğilimi varsa uygunluk ayrıca değerlendirilir. Önceki lazer epilasyona bağlı kayıp da bu başlıkta ele alınır ve kişiye özel değerlendirme gerektirir.

Testosteron tedavisi herkeste yeterli yüz kılı üretmez; hormonal yanıt kişiden kişiye belirgin biçimde değişir. Bu nedenle sakal ekimi, maskülinizasyon sürecinde tanımlı ve ayrı bir endikasyon başlığıdır. Planlama, hedeflenen yüz çerçevesine ve donör kapasitesine göre yapılır; hormon tedavisinin seyri ve zamanlaması hekim tarafından değerlendirilir.

Sakala aktarılan greftler saçlı derinin yenilenmeyen donör havuzundan çıkar. Aile öyküsünde ileri dökülme varsa, bugün yüze aktarılan her greft ileride saç için kullanılamayacak demektir. Yaklaşık 300–400 greftin altındaki küçük vakalarda çene altından hasat bu havuzu tamamen koruyabilir; yüksek hacimli planlarda ise ihtiyatlı davranılması önerilir.