Radiküler ağrının büyük bölümü ilk haftalarda belirgin biçimde geriler. Altı haftayı aşan ve günlük yaşamı bozmayı sürdüren bir tabloda, konservatif planın gözden geçirilmesi ve görüntülemenin gündeme alınması olağandır. Bu, doğrudan ameliyat anlamına gelmez; planın yeniden kurulması anlamına gelir.

Hiçbir şikâyeti olmayan kişilerde de MR’da disk protrüzyonu ve bulging sık görülür; sıklık yaşla birlikte artar. Bu nedenle tedavi kararını MR’ın kendisi değil, MR bulgusunun muayene bulgularıyla uyumu belirler. Hafif şikâyet ve uyumsuz görüntü, çoğunlukla izlem gerektiren bir tablodur.

Düşük ayak, topuk ya da parmak ucunda yürüyememe ve giderek kötüleşen kas gücü kaybı, bekleme kararının yeniden düşünülmesini gerektiren bulgulardır. Burada belirleyici olan ağrının şiddeti değil, kas gücündeki kaybın ilerleyici olmasıdır. Gecikmeden beyin ve sinir cerrahisi değerlendirmesi istenir.

İdrar retansiyonu, eyer bölgesinde uyuşma, gaita kaçırma ve iki taraflı bacak güçsüzlüğü kauda ekina sendromunun bulgularıdır. Bu tablo randevu beklenerek yönetilmez. Bu araçla ya da herhangi bir çevrimiçi değerlendirmeyle vakit kaybetmeden en yakın acil servise başvurulmalıdır; hedef, dekompresyonun ilk 48 saat içinde yapılmasıdır.

Bacağa yayılmayan izole bel ağrısının çoğu, sinir kökü basısına bağlı değildir. Kas-bağ kaynaklı ağrı, faset eklem kaynaklı ağrı ve sakroiliak eklem sorunları bu tabloyu daha sık açıklar. Bu grupta aktif kalmak ve egzersiz temelli yaklaşım öne çıkar; görüntüleme çoğu zaman ilk adım değildir.